Budynki na Jabłonnej

Henryk Marconi wystawił również w Jabłonnie nowe budynki gospodarcze i wielkie stajnie z wozowniami. Następnym właścicielem Jabłonny był Maurycy Potocki,, a w roku 1879 dobra przeszły na własność syna tego ostatniego, Augusta, zwanego powszechnie „hrabią Guciem”. Trybem życia naśladował on księcia Józefa w okresie pomiędzy trzecim rozbiorem, a rokiem 1806. Utracjusz i hulaka, pogardliwy wobec urzędników carskich i dlatego uwielbiany przez Warszawę, był bohaterem niezliczonych anegdot. W drugiej połowie XIX w. w Jabłonnie zaszły niewielkie zmiany. Oficynę przy prawym pawilonie przerobiono na mieszkanie właścicieli. Park zeszpecono wałem przeciwpowodziowym, zasłaniającym widok na Wisłę. Po śmierci Augusta Potockiego w roku 1905, dobra przeszły na własność jego jedynego syna – Maurycego, w którego posiadaniu pozostawały do roku 1945. Pałac w Jabłonnie został spalony w sierpniu 1944 roku przez cofające się wojska niemieckie, w roku następnym, tuż po wyzwoleniu, przystąpiono do zabezpieczenia murów. W roku 1953 Jabłonnę objęła Polska Akademia Nauk, która odbudowała całe założenie na ośrodek konferencyjno-wypoczynkowy. Odbudowę przeprowadziły Pracownie Konserwacji Zabytków w Warszawie według projektu Mieczysława Kuźmy. Rekonstrukcję parku zaprojektował Gerard Ciołek.

Comments are closed.