Drugi Pałac Branickich

Drugi Pałac Branickich

W końcu XVIII w. stał w tym miejscu pałac należący do rodziny Badenich. Nie wiemy, jak wyglądał, nie znamy również daty jego powstania. W roku 1819 należał do Konstancji Bilickiej i składał się z murowanego korpusu głównego, położonego w głębi posesji, i dwóch murowanych oficyn od frontu. Ponadto do pałacu należała stajnia i wozownia drewniana oraz jeszcze jedna oficyna murowana w głębi. W roku 1852 posesja wraz z pałacem stanowiła własność Wincentyny Lewińskiej, później przeszła na własność rodziny Branickich i zapewne wówczas pałac uległ gruntownej przebudowie w stylu renesansowym według projektu Henryka Marconiego. Wygląd zewnętrzny, jaki pałac otrzymał w wyniku tej przebudowy, przetrwał do dziś. Dwupiętrowy korpus główny pałacu ma kształt odwróconej litery L. Przed fasadą zwróconą w kierunku ulicy Nowy Świat znajdują się dwa jednopiętrowe pawilony przebudowane z dawnych oficyn. Pawilon lewy łączy się z jednopiętrową kamieniczką, której fasada harmonizuje doskonale z architekturą pałacu. W pawilonie prawym, położonym na rogu ulicy Smolnej, mieści się od roku 1851 apteka przeniesiona tutaj z Rynku Starego Miasta. Apteka zachowała do dziś całkowite wyposażenie i dekorację w stylu gotyckim; jest to jeden z najpiękniejszych lokali aptecznych w Polsce, w którym zachowała się autentyczna dziewiętnastowieczna atmosfera. 1 stycznia 1899 roku pałac objął w posiadanie hr. Ksawery Branicki, właściciel Wilanowa, który na placach położonych za pałacem wybudował kilka wielkich kamienic czynszowych zwróconych frontem do ulicy Smolnej. Branicki, prezes Klubu Łowieckiego i jeden z najzamożniejszych ludzi w Królestwie Polskim, słynął ze skąpstwa.

Comments are closed.