Pałac Biskupów

Pałac Biskupów

Po trzecim rozbiorze Polski rezydencja w Warszawie nie była już biskupom krakowskim potrzebna, pałac przeszedł wówczas na własność rządu pruskiego. Lokale parterowe przerobiono na sklepy, by pałac przynosił jak największy dochód. W okresie Księstwa Warszawskiego w pałacu umieszczono trybunał handlowy, sąd apelacyjny i sądy pokoju. W 1823 roku budynek wystawiono na loterię. Połowę szczęśliwego losu nabył Natan Morgensztern z Sandomierza, drugą połowę trzej starozakonni z Końskowoli. Odkupili od nich pałac dwaj mieszczanie warszawscy, Tomasz Czaban i Łukasz Piotrowski. Ten ostatni spłaciwszy w roku 1828 wspólnika został właścicielem całości. Piotrowski gruntownie przebudował pałac przekształcając go w kamienicę czynszową. Kazał przedzielić wysokie pierwsze piętro na dwie kondygnacje, chcąc uzyskać jak najwięcej mieszkań. W XIX w. pałac przerabiano jeszcze kilkakrotnie, w końcu zatracił niemal zupełnie cechy artystyczne. We wrześniu 1939 roku spalił się od bomb niemieckich. Po wojnie odbudowano go na cele biurowe. Elewacji od strony ulicy Miodowej przywrócono wygląd taki, jaki otrzymała w wyniku przebudowy w latach 1760-1762, pozostawiając jednakże podział pierwszego piętra na dwie kondygnacje. Przy rekonstrukcji posłużono się wspomnianym już widokiem ulicy Miodowej malowanym przez Bernarda Bellotto zwanego Canaletto. Obecnie w pałacu mieści się Zjednoczenie Przemysłu Lotniczego i Silnikowego „PZL”.

Comments are closed.