Pałac Janaszów

Pałac wzniesiono dla Jakuba Janasza w latach 1874-1875 według projektu Jana Heuricha starszego, który nadał tej budowli cechy późnego renesansu francuskiego. Heurich ukształtował pałac na wzór charakterystycznych dla Paryża pałaców przyulicznych, przeznaczonych w zasadzie dla jednej rodziny. Pierwotnie siedziba Janaszów stała w linii zabudowy ulicy Zielnej, dopiero po ostatniej wojnie stała się budowlą wolno stojącą. Architekturę jej wyróżnia bardzo wysokie pierwsze piętro, gdzie mieściły się apartamenty reprezentacyjne, podkreślone jeszcze balkonem z piękną żeliwną kratą, ciągnącym się wzdłuż całej elewacji frontowej. Janaszowie należeli do finansjery warszawskiej, ale mieli aspiracje stać się rodziną ziemiańską. Po śmierci Jakuba Janasza w roku 1893 posesja wraz z pałacem przeszła na wdowę Różę z Gold- standów oraz córki: Wiktorię Krzywoszewską i Julię Gutmanową. Spadkobierczynie w tym samym roku sprzedały nieruchomość hr. Feliksowi i Zofii z Ledóchowskich Czackim. Nie jedyny to wypadek w Warszawie, kiedy siedziba finansjery przechodzi w posiadanie rodziny arystokratycznej. Po śmierci Feliksa Czackiego w roku 1894 właścicielką połowy pałacu została żona, drugiej zaś dzieci: Tadeusz, Stanisław i Róża Czaccy. Po śmierci matki w roku 1911 pałac w drodze działów rodzinnych przejął Stanisław. Z kolei po jego śmierci w roku 1924 pałac odziedziczyła żona Jadwiga z Broel-Platerów. Wreszcie w kwietniu 1939 roku posesję nabył Polski Związek Przemysłowców Metalowych. Pałac pod koniec okresu międzywojennego zatracił cechy reprezentacyjne i stał się kamienicą czynszową. Z zawieruchy wojennej wyszedł obronną ręką.

Comments are closed.