Pałac Lesserów

Pałac Lesserów

Nazwa ta nie jest słuszna, choć przyjęła się w literaturze naukowej. Budowę pałacu rozpoczął Aleksander Rembieliński w roku 1859 na gruncie nabytym od Stanisława Lessera. Projektantem pałacu był Franciszek Maria Lanci, który nadał mu formy renesansowe. W roku 1865 Rembieliński sprzedał niewykończony jeszcze pałac Janowi Kurtzowi i Stanisławowi Ratyńskiemu, w rok później właścicielem posesji stał się tylko Kurtz. W tym czasie pałac został całkowicie ukończony. Był to tak duży obiekt, że właściciel odnajmował dwa duże apartamenty, sam pozostając w trzecim. Później nieruchomość zmieniała jeszcze dwukrotnie właścicieli, a w 1900 roku nabyła ją Spółka Akcyjna Wyrobów Bawełnianych Izraela Kalmanowicza Poznańskiego z Łodzi. W okresie dwudziestolecia międzywojennego przez jakiś czas mieściły się tu biura poselstwa francuskiego, a w 1935 roku nabył pałac hurtownik węglowy Abraham Sojka wraz z żoną Rachelą. W gmachu znalazło wówczas pomieszczenie Garnizonowe Kasyno Podoficerskie. We wrześniu 1939 roku pałac spalił się od bomb niemieckich. Po zniszczeniach wojennych odbudowano go w roku 1949 według projektu Eugeniusza Wierzbickiego, Jerzego Mokrzyńskiego i Wacława Kłyszewskiego. W czasie odbudowy usunięto ruiny sąsiadujących z pałacem kamienic, dzięki czemu stał się on budowlą wolnostojącą, uzyskując nową elewację od strony ulicy Matejki.

Comments are closed.