Pałac Potockich na Jabłonnej

Pałac Potockich na Jabłonnej

Jabłonna – miejscowość na prawym brzegu Wisły, położona o niespełna 20 km od stolicy przy trakcie Warszawa-Modlin, już w XV w. stanowiła własność biskupów płockich, którzy z czasem obrali ją na swoją letnią rezydencję. Królewicz Karol Ferdynand Waza, syn Zygmunta III i brat Władysława IV, biskup wrocławski i płocki, wybudował tu w roku 1646 prywatną kaplicę „w budynku, który służył odpoczynkowi wśród przyjaciół po trudach”, jak głosi tekst marmurowej tablicy wmurowanej w ścianę północną obecnego pałacu. Nie umiemy powiedzieć jak wyglądała ta kaplica, nie wiemy również nic na temat samej siedziby biskupiej. Z Jabłonny po śmierci Władysława IV prowadził Karol Ferdynand kampanię wyborczą o polską koronę, zakończoną zrzeczeniem się własnej kandydatury na rzecz brata Jana Kazimierza. W roku 1773 biskupem płockim został Michał Poniatowski? brat króla Stanisława Augusta, późniejszy prymas Rzeczypospolitej, który w tym samym roku odkupił Jabłonnę od kapituły płockiej. W roku 1774 rozpoczął przekształcanie posiadłości w nowoczesną rezydencję pałacowo-parkową. Na folwarku i we wsi wystawiono nowe budynki gospodarcze. W tym samym roku rozpoczęto budowę nowej siedziby dla biskupa według projektu architekta królewskiego Dominika Merliniego. Całość wraz z parkiem i znajdującymi się w nim pawilonami była gotowa w połowie lat osiemdziesiątych XVIII w. Siedziba Michała Poniatowskiego składała się z parterowego pałacyku właściwego i z ujmujących go dwóch kwadratowych dwupiętrowych pawilonów. Do pawilonu prawego przylegała prostokątna piętrowa oficyna. Pałacyk właściwy był już pod dachem w roku 1775, prace przy jego dekoracji trwały jeszcze w roku 1777.

Comments are closed.