Pałac Sapiechów

Pałac Sapiechów

Sebastian Rybczyński, pisarz dekretowy dworu królewskiego zbudował w tym miejscu w pierwszej ćwierci XVIII w. dwór, który w roku 1725 kupił od niego ks. Jan Fryderyk Sapieha z Kodnia, wówczas kasztelan trocki. Sapieha postanowił wznieść dla siebie w Warszawie okazałą rezydencję i zamówił projekt u Jana Zygmunta Deybla. Pierwszy etap budowy przypadł na lata 1731- 1734. Powstał wówczas późnobarokowy pałac złożony z korpusu głównego i krótkich skrzydeł bocznych ujmujących płytki dziedziniec. Drugi etap budowy pałacu przypadł na lata 1736-1746. Zakupiono sąsiednią posesję i rozbudowano pałac od północy i od południa przez dobudowę nowych skrzydeł. Po ukończeniu była to jedna z najwspanialszych późnobarokowych rezydencji magnackich w Warszawie. W roku 1817 został zakupiony od rodziny Sapiehów przez rząd Królestwa Polskiego, a w latach 1818-1820 poddano go gruntownej przebudowie na koszary. Przebudowa ta dokonana według projektu Wilhelma Henryka Mintera znacznie zubożyła architekturę pałacu, skasowano bowiem wtedy bogaty wystrój późnobarokowy. W koszarach zwanych później sapieżyńskimi, od nazwiska dawnych właścicieli, stacjonował słynny 4 pułk piechoty liniowej, który później tak ważną rolę odegrał w powstaniu listopadowym. Pamięć o czwartakach utrwalona przez tablicę wmurowaną w fasadę pałacu przetrwała również w licznych anegdotach. Pułk ten, złożony w większości z warszawiaków, wyszkolony był znakomicie i dlatego cieszył się sympatią wielkiego księcia Konstantego, naczelnego wodza armii Królestwa Polskiego.

Comments are closed.