Pałac Sobańskich

Dzieje tego pałacyku w obecnym stanie badań nie są dla nas zupełnie jasne. Zdaniem niektórych badaczy dziejów Warszawy powstał on w latach 1852-1854, wzniesiony w stylu „toskańskim” według projektu Juliana Ankiewicza dla Anieli z Ostrowskich Bławackiej. W roku 1861 właścicielem nieruchomości stał się Aleksander Bobrownicki, a w 1865 hr. Ludwik Krasiński, który w tym samym roku sprzedał ją Emilii z Łubieńskich Sobańskiej, żonie hr. Feliksa Sobańskiego, wielkiego posiadacza ziemskiego z Ukrainy i filantropa. Zdaniem licznych badaczy pałacyk wybudowali w roku 1876 Sobańscy według projektu znanego architekta Leandra Marconiego. Trudno dziś ustalić, co stało się z pałacykiem Ankiewicza. Czy został rozebrany, czy też uległ gruntownej przebudowie przez Marconiego? Istniejący do dziś pałacyk sprawia jednakże wrażenie dzieła jednorodnego i nic nie wskazuje na to, aby wchłonął jakąś inną budowlę. Siedziba Sobańskich odsunięta jest od linii ulicy, po obu jej stronach wznoszą się niewielkie malownicze pawilony. Architektura jej nosi cechy renesansu i opracowana jest w każdym szczególe niezwykle starannie. Pałacyk słusznie uchodził za jedną z najpiękniejszych rezydencji Alej Ujazdowskich. Za nim rozciągał się obszerny ogród rozparcelowany w dwudziestoleciu międzywojennym; wytyczono na jego miejscu Aleję Przyjaciół i zabudowano ją luksusowymi kamienicami.

Comments are closed.